Τα “GJwkih” σχόλια έχουν εξαπολύσει λυσσαλέα επιθέση στο δάσος μου και θέλουν να το πνίξουν. Στην προσπάθεια να τα καταπολεμήσω έσβησα σχόλια των: Αγγλινταλ, ΚΚμοίρης, Χνούδι, hdd345f, Theorema, Anonymous και γύρισα ρολόι των σχολιασμών έναμιση χρόνο πίσω.
Στο ξεχορτάριασμα και στο παραλύρημα της μάχης σταλαπάτησα και λουλούδια, λυπάμαι πολύ…
Στο πατρικό σου σπίτι βρίσκεται ενα χάρτινο κιβώτιο με πράγματά μου, τα μοκασίνια μου, οι παντόφλες μου απο τάρανδο, μπιζού και δωράκια. Υποσχέθηκες τότε θα μου τα έστελνες. Ακόμα τα περιμένω.
Στο σπίτι μου έχεις ξεχάσει τη χτένα σου και ξέμειναν και 3 βιβλία που μου είχες δανείσει με το όνομα σου πάνω. Δεν τα θέλεις πια φανταζομαι…
Έχουμε κάτι άλλο;
Μου τηλεφωνησε αγχωμενη σημερα πρωι φιλη που ειχα να την ακουσω καιρο. Είχε δει το ιστολογιο. Τα είχε γραμμένα σε κατάλογο αυτα που ήθελε να μου πει για να μην τα ξεχασει.
“Κουκλίτσα θα ξεκινησω από αυτά που ξέρω ότι ΣΙΓΟΥΡΑ ισχύουν,
1. Σιχαίνεσαι τις νυχτερίδες
2. Δεν είσαι παντρεμένη
3. Δεν εισαι θύμα
4. Εισαι του πολυτεχνείου
5. Δεν υπάρχει περιπτωση να κοβεσαι
6. Εισαι εγωιστρια του κερατά
7. Χορευες στο Λυκειο Ελληνιδων
Με βάση όλα τα παραπάνω δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω τι κάθεσαι και γράφεις σε αυτό το καταραμένο ιστολόγιο! Εχω φρίξει! Γιατί παιδάκι μου εκτίθεσαι έτσι σοβαρός ανθρωπος; Και τέλος πάντων κερδίζεις κάτι? σε ικανοποιεί να γραφεις στιχάκια και όνειρακια και να το παιζεις θύμα ; Τι είναι αυτή η εμμονή με το tango μου λες; ”
Σημείωσες εφτά από αυτά που σίγουρα ισχύουν, είναι ο αγαπημένος μου αριθμός θυμάσαι?
Εν λευκώ..Νατασα Μποφίλιου, Γερασιμος Ευαγγελατος, Θεμης Καραμουρατίδης
………….
Και σε λυπούνται που δεν το έχεις νοιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος.
Και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιώπη σου ήταν χρόνια κρότος.
Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγο
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο.
Κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω.
…………
…Όλα τα λόγια μου να τα στιλβώσω
με σιωπή λευκή…
(Λένα Παπά)
κουμπωνοντας ενα ενα τα κουμπια απο το ασπρο πουκαμισο μπροστα στον ηλιο που βασιλευει και παιρνει τις βρωμικες κουρασμενες ανασες μαζι του…
“Δεν εχω τοπο, εσυ ο τοπος μου και ο χρονος, δεν εχω τόπο”…
“Serifaki χαρηκα πολυ που σε γνωρισα…serifaki…”
Το πιστεψα.