Νυχτερίδα

Ιδρώνω στερούμαι πεινάω εποφθαλμιώ

μιμούμαι θέλγομαι νοσταλγώ

γελάω γελιέμαι γελάω

ανασαίνω τρέχω χλωμιάζω

χτενίζομαι στερούμαι γελιέμαι.

“The first woman in the history of art who, with absolute and uncompromising honesty, treated general and specific subjects that concern only women.” 
                                                                             Diego Rivera

Δεν θέλω κανένα νταλαβέρι μαζί της κατάλαβες;

Δεν θέλω να τη μυρίζω, να την ακουώ, να τη βλέπω, να την κουβεντιάζω, να την αισθάνομαι.

Πες της να κρατηθεί για το καλό της  μακριά μου και να κόψει τα πολλά πολλά μαζί μου!

Read More »

Σεπτέμβρης

Εφέτος ο Σεπτέμβρης είναι ζεστός, μια αρωματισμένη ζεστασιά σώματος που κοιμάται γαληνεμένο. Ούτε νοσταλγία, ούτε μελαγχολία, ούτε πρωτοβρόχια, ούτε πουλιά στα σύρματα, τίποτα από όλα αυτά, που και που μερικά κίτρινα φύλλα έτσι σαν μια κάποια υπόσχεση….

Δανείστηκε του καλοκαιριού κάτι ηλιοβασιλέματα ασυννέφιαστα βουτηγμένα στο πάθος, κάτι βράδια με μυρωδιές και γέλια μπύρας και μουσικές, κάτι αγκαλιάσματα στα γρασίδια, κάτι ατελείωτα φιλιά στις γωνιές της πόλης.

Να ξημερώνει και η νύχτα να μην έχει ξαποστάσει λεπτό, το κρεββάτι της ανέγγιχτο, το σεντόνι ατσαλάκωτο και το μπάνιο αστραφτερό από την απογευματινή φασίνα. Φόρεσε λουστρίνια και διχτυωτό, ειδικά για τον Σεπτέμβρη της,  γυρνάει αναζητώντας τίτλους γεμάτους Σεπτέμβρη, Ξανθούλης, Πίλτσερ, στέκεται και κοιτάει τα χειμωνιάτικα στις βιτρίνες….

Όμορφοι που είναι οι άνθρωποι στις βιτρίνες τους.

Το μωρό απόψε άρρωστο κοιμήθηκε βαθιά  και εκείνη βγήκε νυχοπατώντας…

Ήθελα να σε κρατήσω για πάντα εκεί  στην ακύμαντη λιμνοθάλασσα που το σώμα μου έφτιαξε ειδικά για σένα. Ακόμα το θέλω πολύ, πάντα θα το θέλω αυτό…

Απόψε είναι το τελευταίο βράδυ που περνάμε μαζί, η μία μέσα στην άλλη, που η ανάσα μου  είναι ζωή για σένα, που το κολύμπι σου είναι ανάσα για μένα. Όλοι θα λείπουν αύριο, εγώ και εσύ, ώρα να ανθίσεις μικροσκοπική μου Ίριδα…

- Τι κάνεις τώρα;

- Γράφω γράμμα στην αδερφή μου

-Έλα να φας, είναι έτοιμο, συνεχίζεις μετά

Σηκώθηκε με δυσκολία, έκλεισε το λαμπατέρ και πήγε στην κουζίνα, είχαν ιδρώσει οι παλάμες της.

Πριν μπει στην κουζίνα την πήρε η μυρωδία των  αλλοιωμένων θαλασσινών. Κάθησε στο τραπέζι. Της είχε γυρισμένη την πλάτη. Έκλεισε το φούρνο μικροκυμάτων και έβαλε το πιάτο μπροστά της.

-Φάε!

Πήρε το πηρούνι στο χέρι, το στριφογύρισε δέκα φορές. Το έμβρυο στην κοιλιά της έκανε την παρουσία του αισθητή με μια κλωτσιά. Πήρε μια πηρουνιά μακαρονάδα με θαλασσινά. Με κλειστά μάτια την έβαλε στο στόμα της. Ένιωσε τη μούχλα να της μουδιάζει τη γλώσσα και τα χείλη. Κατάπιε γρήγορα πριν η γεύση της μούχλας κυριεύσει τον ουρανίσκο και τα μάγουλα. Πήρε βιαστικά και δεύτερη πηρουνιά. Δεν την κοιτούσε. Έβλεπε την πλάτη του καθώς συνέχιζε να πλένει τα πιάτα. Η δεύτερη πηρουνιά μασήθηκε τόσο πολύ που όταν την κατέβασε ήταν σαν να καταπίνει το σάλιο της. Το μωρό κουνήθηκε ξανά. Ξαναβύθισε το πηρούνι της στη χαλασμένη μακαρονάδα.

-Τρως;

-Δεν πεινάω ιδιαίτερα σήμερα….

-Πάλι τα ίδια γαμώ το Χριστό μου; Πάλι τα ίδια; Πάλι θα το πετάξουμε το φαγητό; Τι άλλο θες γαμώ την Παναγία μου; Τι άλλο; Δεν σου  ψωνίζω τα καλύτερα; μύδια, γαρίδες, αστακούς, δεν στα μαγειρεύω ;  Τι ζητάω γαμώτο το Θεό μου; Να μην πετάμε το φαγητό, αυτό ζητάω μόνο! Φάτο όλο μην σε βάλω να το φας με το ζόρι όπως τις προάλλες και έχουμε μετά παρατράγουδα. Τι μου είπες πριν τέσσερις μέρες; Μου υποσχέθηκες ότι θα το φας  θυμάσαι; Ξέρω σου έχουν βγει όλα τα περίεργα, αλλά που θα μου πας θα σε κάνω εγώ λουλούδι! Στο σπίτι αυτό δεν πετάμε φαγητό, το κατάλαβες; Είναι απλό! Δεν πετάμε φαγητό γαμώ το Χριστό μου! Αλλιώς μα την Παναγία στο ορκίζομαι στο παιδί μας δεν θα ξαναπάω ούτε στη λαϊκή ούτε σε κανένα γαμημένο super market και δεν θα μαγειρέψω ποτέ ξανά. Ο καθένας για την πάρτυ του, έτσι θα κάνω, ότι θέλω θα τρώω, όποια στιγμή θέλω καί εσύ όποτε θες μωρό μου για την πάρτυ σου, ότι θες όσο θες και τότε να δω το χάλι σου!

-Πονάω στη μέση μου ξανά γι’ αυτό δεν μπορώ να φάω, αλλά θα τρώω όλο το πιάτο μου στο υπόσχομαι, ηρέμησε σε παρακαλώ…

- Μαλακίες μωρό μου, όλο τις ίδιες μαλακίες μου λες. Έπιασε το κεφαλι της δυνατά στα χέρια του που μύριζαν απορρυπαντικό πιάτων και τυρί φέτα. Μαλακίες ακούς;  Μαλακισμένη, αι σιχτιρ πια εδώ μέσα!