Σεπτέμβρης

Εφέτος ο Σεπτέμβρης είναι ζεστός, μια αρωματισμένη ζεστασιά σώματος που κοιμάται γαληνεμένο. Ούτε νοσταλγία, ούτε μελαγχολία, ούτε πρωτοβρόχια, ούτε πουλιά στα σύρματα, τίποτα από όλα αυτά, που και που μερικά κίτρινα φύλλα έτσι σαν μια κάποια υπόσχεση….

Δανείστηκε του καλοκαιριού κάτι ηλιοβασιλέματα ασυννέφιαστα βουτηγμένα στο πάθος, κάτι βράδια με μυρωδιές και γέλια μπύρας και μουσικές, κάτι αγκαλιάσματα στα γρασίδια, κάτι ατελείωτα φιλιά στις γωνιές της πόλης.

Να ξημερώνει και η νύχτα να μην έχει ξαποστάσει λεπτό, το κρεββάτι της ανέγγιχτο, το σεντόνι ατσαλάκωτο και το μπάνιο αστραφτερό από την απογευματινή φασίνα. Φόρεσε λουστρίνια και διχτυωτό, ειδικά για τον Σεπτέμβρη της,  γυρνάει αναζητώντας τίτλους γεμάτους Σεπτέμβρη, Ξανθούλης, Πίλτσερ, στέκεται και κοιτάει τα χειμωνιάτικα στις βιτρίνες….

Όμορφοι που είναι οι άνθρωποι στις βιτρίνες τους.

Το μωρό απόψε άρρωστο κοιμήθηκε βαθιά  και εκείνη βγήκε νυχοπατώντας…