Πατάτες
Αλληλεπιδρασεις, Τα ρηχά No Comments »Εκεί που διάλεγα πατάτες και γέμιζα διστακτικά τη φτηνή διάφανη σακούλα μια γριά έχωσε το κεφάλι της ανάμμεσα στο χέρι μου που χούφτωνε μια ακόμα πατάτα και στο τελάρο. Ήταν γεμάτη ζάρες και το στόμα της βρωμούσε ανυπόφορα, είδα ότι είχε όλα της τα δόντια. Φορούσε χακί παλτό και μάλλινο σκουφί, δεν πρόσεξα το χρώμα του.
- Αυτές οι πατάτες δεν είναι καλές μου λέει με ύφος εμπιστευτικό ψιθυριστά σχεδόν, είναι όλες χτυπημένες.
-Μωρέ τι μας λες, στραβός είμαι και δεν το βλέπω; Κρατήθηκα και δεν της το είπα κατάμουτρα.
- Έλα, πάρε από αυτές μου λέει και χωρίς καμία δυσκολία σηκώνει το τελάρο και εμφανίζει το αποκάτω που ήταν γεμάτο με μεγάλες άθικτες πατάτες. Είδες τι κάνουν μου λέει και χαχανίζει, αυτές εδώ είναι πιο νόστιμες, αλλά αργούν πολύ στο βράσιμο.
Πήρα από τις άρτι αφιχθείσες μπρος στα μάτια μου πατάτες χωρίς καμία ενοχή και προσπαθώντας να αποφύγω το κεφάλι της γριάς με το θανατηφόρο χνώτο, η οποία συνέχιζε.
- Πριν την κρίση στην πλατεία της Saint Catherine έβρισκες τις πιο καλές πατάτες της χώρας. Τις πιο νόστιμες και να, τόσο μεγάλες, μου έδειξε με το χέρι της που έκανε κάποια δευτερόλεπτα στάση από το ξεδιάλεγμα των πατατών μόνο και μόνο για να μου δείξει το μέγεθος. Αλλά όλα αυτά πριν την κρίση, τώρα βλέπεις τι κάνουν ε;
Πλήρωσα τις πατάτες, το γιαούρτι, τα καρότα, τα πατατάκια και τα τσιγάρα και έφυγα βιαστικός.
Έξω από το σούπερ μάρκετ πέφτω πάνω σε κάτι σταματημένες σακούλες και οι πατάτες σκόρπισαν στο πεζοδρόμιο. Το χακί σώμα που τις υπερασπίζοταν παραμέρησε απότομα από τη δύναμη του σπρωξίματός μου. Το θανατηφόρο χνώτο με βρήκε κατάμουτρα. Χαχάνισε κατά το γνωστό τρόπο.
- Δεν πειράζει κύριε, εμείς γνωριζόμαστε από παλιά, οι πατάτες βλέπετε, θα τις μαζέψω εγώ.
Γύρισα και την κοίταξα κάπως αηδιασμένος, το σκουφί ήταν κίτρινο.
